نقد و بررسی بازی Resident Evil Requiem

فهرست بستن

1 مقدمه

2 گریس اشکرافت؛ انسانی‌تر از همیشه

3 بقا به معنای واقعی کلمه

4 لئون؛ ماشین کشتار بی‌وقفه

5 نبود The Mercenaries؛ جای خالی محسوس

6 بازی دو نیمه‌ای

7 داستان و پیچش‌ها

8 جمع‌بندی نهایی

مقدمه

در راهروهای تیمارستان شومی که ساعات ابتدایی Resident Evil Requiem (رزیدنت اویل 9) در آن می‌گذرد، با برخی از ترسناک‌ترین اتفاقات کل تاریخ این مجموعه روبه‌رو می‌شویم. با هدفون در گوش و چراغ‌ها خاموش، نهمین قسمت اصلی از حماسه وحشت بقای Capcom لحظاتی آن‌قدر طولانی و خفه‌کننده خلق می‌کند که متوجه می‌شوید عضلاتی را منقبض کرده‌اید که قبلاً حتی نمی‌دانستید وجود دارند.

اما چند ساعت بعد، دیگر نفس در سینه حبس نمی‌کنید؛ مشت‌تان را بالا می‌برید و با لذت، توده‌های زامبیِ متعفن را درو می‌کنید؛ انگار وسط نبردی آخرالزمانی هستید! Requiem تلاش کرده هم طرفداران سرسخت بقا-محور را راضی کند و هم عاشقان اکشن خونین را. نتیجه، تجربه‌ای است که از اضطراب فلج‌کننده تا هیجان ماشه‌چکان را پوشش می‌دهد — هرچند قوی‌ترین ترس‌هایش را بیشتر در نیمه اول خرج می‌کند.

همچنین بخوانید:

گریس اشکرافت؛ انسانی‌تر از همیشه

مشابه ساختاری که در Alan Wake II دیده بودیم، بازی ابتدا روی مأمور جوان FBI یعنی گریس اشکرافت تمرکز می‌کند. او مأمور بررسی مرگ‌های مشکوک بازماندگان راکون سیتی است؛ سال‌ها پس از فاجعه ۱۹۹۸.

جست‌وجوی جنایی او در یک هتل متروکه Wrenwood خیلی زود پایان می‌یابد، چون توسط ویکتور گیدئون — آنتاگونیستی با چهره‌ای چندش‌آور و حضوری تهدیدکننده — گرفتار می‌شود و در مرکز درمانی Rhodes Hill زندانی می‌گردد؛ مکانی هزارتومانند با درهای قفل‌شده و موجوداتی گوشت‌خوار. خوشبختانه کمک در راه است: Leon S. Kennedy.

لئون با کبودی‌های عجیب روی پوستش که نشانه‌ای از عوارض احتمالی T-Virus است و پورشه براقش بوی بحران میانسالی می‌دهد. با این حال، ستاره اصلی نیمه اول بی‌تردید گریس است. برخلاف لحن اغراق‌آمیز و گاه کمیک نسخه‌های قدیمی، او ملموس و باورپذیر است. مسیر تحولش — از آستانه حمله پانیک تا ایستادن و مبارزه کردن — هم جذاب است و هم مداوم ترسناک.

بقا به معنای واقعی کلمه

بخش‌های گریس عمدتاً مبتنی بر مخفی‌کاری‌اند و به‌وضوح ترسناک‌ترین قسمت‌های بازی محسوب می‌شوند.

مهمات اندک
فضای اول‌شخص تنگ و خفه‌کننده
تهدید دائمی استاکرها
سرعت حرکت آهسته
مدیریت سخت‌گیرانه اینونتوری

باید خمیده و حساب‌شده حرکت کنید، حواس‌تان به هر صدا باشد و گاهی با بطری شکسته حواس دشمنان را پرت کنید. در تمام این مدت، معماها و درهای پیچیده پیش روی شماست، بی‌آنکه بدانید پشت پیچ بعدی با چه هیولای حجیم و چاقی روبه‌رو خواهید شد.

وقتی گریس مجبور به درگیری مستقیم می‌شود، نتیجه واقعاً تکان‌دهنده است. هر شلیک در نمای اول‌شخص شوکه‌کننده به نظر می‌رسد. گلوله‌ها گوشت فاسد را می‌درند، چشم‌ها از حدقه آویزان می‌شوند و خون روی دیوار باقی می‌ماند — حتی وقتی بعداً به همان محیط بازمی‌گردید.

خونِ روی زمین فقط جلوه بصری نیست. گریس دستگاهی برای جمع‌آوری خون دارد که پلاسمای آلوده را از کنار اجساد می‌کشد و با ضایعات دیگر ترکیب می‌کند تا کیت درمان یا سرنگ‌های انفجاری بسازد. این سرنگ اگر مخفیانه در ستون فقرات دشمن فرو رود، بدنش را متورم کرده و با انفجاری خونین متلاشی می‌کند. حتی می‌توانید از آن برای نابود کردن جسدی که قبلاً زمین زده‌اید استفاده کنید — حرکتی هوشمندانه، چون زامبی‌های Requiem عادت دارند وقتی انتظارش را ندارید دوباره جان بگیرند و جهش پیدا کنند.

رفتار زامبی‌ها نیز ارتقا یافته؛ آن‌ها دیگر فقط ناله‌کنان و کشان‌کشان راه نمی‌روند. بقایایی از انسانیت‌شان را حفظ کرده‌اند: خاموش و روشن کردن چراغ‌ها، زمزمه و خنده‌های عصبی، یا ناگهان زانو زدن و بلعیدن جسد یکی از «دوستان» سابق‌شان. این جزئیات، آن‌ها را از گرگینه‌های نسخه Village ترسناک‌تر کرده است.

لئون؛ ماشین کشتار بی‌وقفه

با تغییر کنترل به لئون، سکوت سنگین با انفجار خشونت شکسته می‌شود. دوربین سوم‌شخص فعال می‌شود و در عرض چند دقیقه حس‌وحال Resident Evil 4 بازمی‌گردد — البته در سطحی دیوانه‌وارتر.

هدشات‌های دقیق، اجرای سریع دشمنان، و حتی امکان استفاده از اره‌برقی برای دریدن جمعیت زامبی‌ها. اگر گریس با چاقوهای شکننده سر می‌کند، لئون تبر قدرتمندی دارد که به‌راحتی تعمیر می‌شود. او به انواع شاتگان، اسنایپر و سلاح‌های سنگین دسترسی دارد و می‌تواند تبر یا سلاح دشمنان را بردارد و پرتاب کند.

سیستم ارتقا هم متفاوت است: هر کشتار به لئون ارز مخصوص می‌دهد که از طریق دستگاهی شبیه ATM خرج ارتقا، مهمات و زره می‌شود.

باس‌فایت‌ها عمدتاً در بخش‌های لئون اتفاق می‌افتند؛ نبردهایی عظیم، چه با هیولاهای جدید و چه با بازآفرینی دشمنان کلاسیک. یکی از باس‌ها در کلیسایی تنگ، با مکانیزمی هوشمندانه شما را مجبور می‌کند بین آسیب زدن به دشمن اصلی و تقویت نیروهای جهش‌یافته اطرافش انتخاب کنید.

نبود The Mercenaries؛ جای خالی محسوس

با توجه به لذت خالص مبارزات لئون، نبود حالت The Mercenaries — که در Resident Evil Village حضور داشت — ناامیدکننده است. چالش‌های جانبی وجود دارند، اما هیچ مود جدی پس از اتمام داستان در کار نیست.

بازی دو نیمه‌ای

در نیمه دوم، تمرکز بیشتر بر لئون است و داستان به خرابه‌های راکون سیتی کشیده می‌شود. تنوع اکشن بالاست: تعقیب‌وگریز بزرگراهی، آتش سنگین، و صحنه‌هایی که یادآور شوترهای نظامی‌اند.

اما همین تمرکز طولانی بر اکشن باعث می‌شود تعادل کلی کمی به‌هم بخورد. بازی عملاً به دو بخش مجزا تقسیم می‌شود:

نیمه اول: وحشت تدریجی و حساب‌شده
نیمه دوم: کشتار سریع و خون‌پاش

هر دو بخش عالی‌اند، اما بهتر بود در طول مسیر بیشتر در هم آمیخته می‌شدند.

داستان و پیچش‌ها

روایت بازی با پیچش‌های غافلگیرکننده همراه است که نور تازه‌ای بر ریشه‌های آمبرلا و جاه‌طلبی بنیان‌گذارش می‌اندازد. محیط‌ها ترکیبی از لوکیشن‌های جدید و آشنا هستند و یادداشت‌های پراکنده، هم به پیشبرد راز ربوده‌شدن گریس کمک می‌کنند و هم گاهی شوخی‌های بامزه‌ای برای کاهش تنش ارائه می‌دهند. اما در این بین جای خالی شخصیت های محبوب حس می‌شود!

یکی از لوکیشن‌های نمادین که لئون در آن قدم می‌گذارد — که پیش‌تر در تریلرها هم اشاره شده — مملو از ایستراگ‌هایی است که برای هواداران قدیمی مجموعه بسیار لذت‌بخش خواهد بود.

جمع‌بندی نهایی

Resident Evil Requiem مانند آزمایشی موفق در آزمایشگاه آمبرلا، دو سوی متفاوت وحشت بقا را در قالب یک جهش تازه ترکیب می‌کند. نبود محتوای جانبی مهم و عدم تعادل نسبی ریتم از نقاط ضعف آن است، اما از نخستین قدم لرزان در تاریکی تا نبرد تایتان‌گونه پایانی، بازی کاملاً درگیرکننده و سرگرم‌کننده باقی می‌ماند — چه وقتی مو بر تن‌تان سیخ می‌شود، چه وقتی ماشه را بی‌وقفه می‌چکانید. اگر پایان بد بازی را در نظر نگیریم این بازی می‌تواند به یک یکی از بهترین Resident Evil های شما تبدیل شود.

پیشنهاد می‌کنم اگر به نقد و بررسی بدون تعارف علاقه دارید این مقاله را از دست ندهید!

تعادل ترس و اکشن
انتخاب نوع دوربین
احترام به ریشه ها و همچنین نوآوری
گرافیک بالا و محیط های با جزئیات بالا
صداگذاری و دوبله بی نظیر
پختگی و تکامل حرکات اکشن
ارتباط داستانی به نسخه های کلاسیک
تنوع و هوشمند بودن دشمنان
خشونتی بی‌پرده و سنگین‌تر از همیشه
داستان جذاب و گیرا
موسیقی بی نظیر

عدم استفاده از شخصیت های محبوب قبلی
استفاده نکردن از پتانسیل کامل شری
وجود دو پایان و ایده ی کشتن لیان
نبود بازی های جانبی

Resident Evil Requiem: نقد و بررسی بازی Resident Evil Requiem – Mahsa

von 10

1404-12-07\13:12:56

Mahsa

نویسنده و تحلیل‌گر بازی های ویدیویی، بخصوص ترسناک 👻

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

23 نظر

A

Aeon for ever 18 اردیبهشت 1405

آقا چرا ایدا نیست تو بازی تو هر نسخه ای که لیان بود آیدا هم بود بعد میگین ازداوج کرده خب حداقل بگید با کی ازدواج کرده خب واقعا امیدوارم همسرش کسی جز آیدا نباشه چون هیچ زنی لیاقت لیانو به جز آیدا نداره
ع

علیرضا (رترو ایران) 13 اردیبهشت 1405

بعد حدود ۵ ساعت بازی کردن بازی بنظرم فوق العادس. یه کوچولو ساده در میاد رو نرمال که از ترس بازی کم میکنه. مکانیزم های جدید معرفی شده عالی ان، محیط ها کلاستروفوبیک و پازل ها هوشمندن. واقعا به سختی میشه از بازی ایراد گرفت!
گرافیک بازی عالیه، ولی انتظار داشتم حتی از الن ویک ۲ هم بهتر باشه نمیدونم چرا. بعد فهمیدم با این انجین قدیمی همینم شاهکار کردن دراوردن.
یه ایراد تا اینجای بازی حداقل بخوام بگیرم اینه که تیکه های لیان خیلی خیلی کوتاهن، البته خیلی هم ایراد نمیگیرم… چون تیکه های گریس جذاب ترن! ببخشید!
تیکه های گریس عملا اویل ۲ ریمیک با مکانیزم های جدید و یه زاویه دید ترسناک تره.
- م
  
  مورفس 14 اردیبهشت 1405
  
  1
  “واقعا به سختی میشه از بازی ایراد گرفت!”
  فععک نکنم!
  
  بازی ایراد کم نداره! که در این کامنت نمیگنجه یه سر به نقد و بررسی همین سایت مثلا بزن یا تو کامنتا چرخ بزنی متوجه میشی که الان هایپی، شاید چون 5 ساعت بازی کردی، به نظرم بعد از اینکه تموم کردی باز بیا کامنت خودت رو بخون. بازی بازیه خوبیه اما عالی و بدون نقص و ایراد نیست.
- B
  
  behzad 17 اردیبهشت 1405
  
  1
  
  باز با این همه وجود گرافیک بالا هم پای 4نمیرسه اون کجا این کجا کلا انتظاری که همه ازش داشتن نبود باز هم بهترین پرچم دارشون همون 4هست ومثلش نمیاد
R

Roozbeh 08 اردیبهشت 1405

بچه‌هایی که با PS5 پلی دادن یه سوال
وقتی میخوای شلیک کنی Haptic Feedback داره این بازی؟ یعنی دکمه تریگر سفت میشه؟
روی اسلحه Requiem واکنشش چیه؟
- Mahsa 14 اردیبهشت 1405
  
  بله روزبه جان روی اسلحه های مختلف عملکرد متفاوت داره
م

مرتضی 06 اردیبهشت 1405

3
خیلی بازی کوتاه بود و اینکه اصلا معمایی نداشت ..کسانی که تمام سری بازی های اویل رو بازی کردن متوجه حرفم میشن علل خصوص نسخه های کلاسیک و قدیمی رو …معماهای کد ورونیکا و اویل 2و 3 کلاسیک رو میبینی باید کلی فسفر میسوزوندی تا حلشون کنی …این بازی نه چالشی داشت نه معمایی…یکم وضعیت توی نیمه اول بازی با گریس خوب بود ولی خیلی کوتاه بود و بیشتر میتونستن با اون دختره ترس رو بجونمون بندازن …در مورد معما یه نگاهی به سایلنت هیل 2 ریمیک بندازین به همون اندازه نسخه اصلی پیچیده بود معماهاش ..کلن نمیدونم چه داستانیه.. بازی های قدیم خیلی پیچیده تر و سخت تر و پر معما تر بودن ..حالا مغز این دهه جدیدیا نمیکشه اون معماهارو حل کنن یا اینکه طراحان بازی هم جدید شدن و مغزشون برای معماهای سنگینتر کشش نداره پیاده کنن…کلن از سال 2008 به بعد صنعت بازی به طرز وحشتناکی رو به اوفول افتاد بازی ها همه شد گرافیکی و گیم پلی و داستان و معما و چالش و شخصیت پردازی رفت به کنار….والا من اونقدری که تو ذهنم خاطره از بازی های قدیمی دارم این بازی جدیدارو که تموم میکنم هیچ خاطره ای تو ذهنم دیگه نمیمونه ..
- پ
  
  پویان 06 اردیبهشت 1405
  
  1
  دقیقا. رزیدنت اویل یعنی ترکیب ترس و معما! نمیدونم چرا اینو متوجه نمیشن. گرچه واقعا بچه های نسل جدید جز بکش برو چیزی نمیپسندن برای همین بازی ها به این سمت رفته. حداقل کاش تو بخش گریس 2،3 تا معمای باحال میذاشت
A

Arshia 27 فروردین 1405

7
به نظرم نسخه خوبی بود به نظر من می‌تونه دومین رزیدنت اویل خوب باشه بعد از چهار ولی خوب یکسری نکات منفی هم داشت توقع هارو اونقدری که باید بر آورده نکرد یکی از نکات منفی هم کوتاهی بازی بود و یه چیزی همون اول بازی بود که اون موجوده نمیدونم چی بود اسمش دنبالمونه که بعدش لیان نجاتمون میده اون بخشش واقعا ترس خوبی داشت و کاش مثلا تو اون تیمارستان بیشتر دنبالمون میبود
B

babak 27 فروردین 1405

1
6
من از سال 76 دارم بازی میکنم سازنده نسخه یک دو و سه شینجی میکامی واقعا اسطوره بود … ترسو وحشتو تا مغزو استخون حس میکردیم با رفتن شینجی میکامی از کپکام کم کم از ریشه ها خارج شد مخصوصا نسخه پنج و شیش کلا از به یه سمته دیگه رفت هفت و هشتم بد نبود نبود نتونستم زیاد باهاش ارتباط بگیرم ..
با بازگشته لیان کندی تو رکوئیم توقعم خیلی بیشتر از اینا بود از اولین تریلر که شهریور ماه اومد روز شماری کردم تا هشت اسفند بازی ریلیز شه ولی اون چیزیکه میخواستم نبود فقط گیمرایه واقعی فرنچایزایه اویل اگه ۹ رو بازی کرده باشن خوب درک میکنن من چی میگم …خیلی جا داشت بهتر از این بسازن بازیو ..
- A
  
  Arshia 29 فروردین 1405
  
  2
  4
  و یه مشکل هم که داشت به نظرم هرچی داستان جلو تر می‌رفت جذابیت مرحله ها کم تر میشد و در کل بخش لیان رو دوست نداشتم اون چیزی که باید نبود
  - B
    
    blackbird 04 اردیبهشت 1405
    
    4
    3
    بنظر من بخش لیان فاجعه بود ، این نسخه برای من یک رزیدنت اویل متوسط رو به پایین بود بخش گریس خوب بود و ایراداتی داشت اما در کل خوب بود بخش لیان برام فرای فاجعه بود و بنظر من حتی از اویل ۶ هم ضعیف تر بود در کل اصلا و ابدا از کلیت بازی راضی نبودم ۴ اورجینال و ریمیک ۲ اورجینال و ریمیک و ۳ اورجینال همچنان بهترین هستند و اویل ۹ یک چیزی بین نسخه های معمولی تر مثل ۵ و ۷ و ۸ قرار میگیره ، دیگه تنها امید ریمیک کد ورونیکا هست که شاید بتونه جای ریمیک ۴ بگیره
  - س
    
    سهراب 06 اردیبهشت 1405
    
    1
    سلام امیدوارم در این اوضاع حال همه دوستان خوب باشه
    خوشحالم که توی این بی نتی تونستم بازی رو تجربه کنم و این که از موقعی که یادم میاد عاشق رزیدنت ایول بودم و اولین تجربه من رزیدنت ایول دو اورجینال بود و پلی استیشن یک .
    به هر حال
    رزیدنت ایول نه در کل زیباست و مشخص هست بسیار برای ساختش زحمت کشیده شده ولی از نظر منه طرفدار رزیدنت ایول دوست داشتم ایدا هم حضور داشت در تمام نسخه ها ما در کنار لیون ایدا هم می‌دیدیم و این می‌تونست بسیار بازی رو جذاب کنه .
    ایستگاه پلیس راکون سیتی رو بسیار دوست داشتم و حضور مستر ایکس رو ولی ای کاش میشد بیشتر توی ایستگاه پلیس راکون سیتی چرخید.
    در کل بازی زیبا هست و لذت بخش .
    ممنونم از همگی
    🙏
- پ
  
  پویان 06 اردیبهشت 1405
  
  موافقم باهات داداش
  منم توقعم بیشتر بود
  - س
    
    سهراب 06 اردیبهشت 1405
    
    1
    ارادت
    🙏
م

مهدی 27 اسفند 1404

6
واقعا لذت بردم منو برد به سی سال پیش که تو گیم نتا میشستم گیم پلی اویل دورو نگاه میکردم هنوز حس ترسش تو خاطرم هست.گریس ترس خوبی داره لذت بخشه لیون هم طبق معمول اکشن وزیبا خوشحالم ک تونستم تو این اوضاع داغون امتحانش کنم.
K

kami 07 اسفند 1404

2
منتظر نقد اصلی هستیم مرسی
س

سعید 07 اسفند 1404

8
5
من بازی برام اسپویل شد و خیلی از انتظاراتی که داشتم براورده نشد.. نه جیل نه کلر نه ایدا
نمیفهمم چرا توی یه بازی مهمی مثه این چرا نیستن؟؟ بعدم شری رو آوردن کار دفتری انجام بده؟ واقعا مسخرس
بعدم ایده ی نخ نمای دختر فلان آدم پسر فلان آدم.. کلون ملون .. بسه بابا
ولی در کل بعد از اویل 4 این تنها بازیه که فکر میکنم ارزش تجربه رو حداقل رو داشته باشه
کلا باید گریس رو حذف میکردن.. یا فقط کلا گریس میبود قاطی کردن اینا جالب نیست
با اینکه غر میزنم هنوز هایپم نمیدونم چه مرگمه :))
ا

ابوالفضل 01 اسفند 1404

6
2
نکات منفیتون چرت بودن
تیز کردن تبر کجاش منفیه ؟؟
یا با لیان خورد کردن مخ دشمنا اکشن زیاده رووی ؟؟ جمع کنید بابا
- A
  
  AliLo 19 اسفند 1404
  
  2
  5
  داداش یه دکتر خودتو معرفی کن. کجا این حرفارو زده؟ توهم داریا
- پ
  
  پویان 19 اسفند 1404
  
  7
  5
  سسخلی چیزی هستی؟ تیز کردن تبر وسط باس فایت نکات منفی نیست؟؟ برو بابا نوب سگ. فن بوی دوزاری
  - A
    
    Ashkna 03 اردیبهشت 1405
    
    4
    
    نوب سگ توی والا حتما زدی رو ایزی بازی کردی بهت فشار نیاد برو بهتر شو از بازی ایراد الکی نگیر
    - پ
      
      پویان 03 اردیبهشت 1405
      
      3
      نوب که تویی که هنوز نمیفهمی چرت بودن مکانیک یه بازی ربطی به ایزی یا هارد بازی کردن نداره
      چه هارد چه نرمال چه ایزی! تیز کردن تبر وسط بازی مسخره ترین حرکت ممکنه! مگه تبر کُند میشه ؟؟ خخخ برو بابا حال نداری

DarxGame اولین رسانه تخصصی بازی‌های ژانر وحشت است که به جدیدترین اخبار دنیای بازی‌های ترسناک، نقد و بررسی تخصصی، معرفی عناوین برتر، راهنماهای کامل و همچنین فیلم‌ها و سریال‌های مرتبط با این سبک می‌پردازد.

رسانه تخصصی بازی های ترسناک

درباره دارکسـ گیم

نقد و بررسی بازی Resident Evil Requiem

مقدمه

گریس اشکرافت؛ انسانی‌تر از همیشه

بقا به معنای واقعی کلمه

لئون؛ ماشین کشتار بی‌وقفه

نبود The Mercenaries؛ جای خالی محسوس

بازی دو نیمه‌ای

داستان و پیچش‌ها

جمع‌بندی نهایی

Mahsa

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

23 نظر

خبرهای فوری

دسته بندی ها

آخرین پست ها

نقد و بررسی بازی Directive 8020

بازی ترسناک فولک Curse of the Crimson Stag + تریلر

امتیازات متاکریتیک Directive 8020

سیستم مورد نیاز Directive 8020 اعلام شد

کونامی قصد دارد فرنچایز Silent Hill را گسترش دهد

مینی‌گیم Leon Must Die Forever معرفی شد

درباره دارکسـ گیم

شبکه های اجتماعی

نقد و بررسی بازی Resident Evil Requiem

مقدمه

گریس اشکرافت؛ انسانی‌تر از همیشه

بقا به معنای واقعی کلمه

لئون؛ ماشین کشتار بی‌وقفه

نبود The Mercenaries؛ جای خالی محسوس

بازی دو نیمه‌ای

داستان و پیچش‌ها

جمع‌بندی نهایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

23 نظر

پست‌های مشابه