دیالوگ معروف «ساندویچ جیل» (Jill Sandwich) از نسخه‌ی اصلی Resident Evil هم نمادین است و هم به طرز مضحکی بامزه و بی‌مزه. این سوال را ایجاد می‌کند که چرا کپکام تصمیم به استفاده از چنین دیالوگی – و دیگر دیالوگ‌های مشکوک – گرفته است. حالا تام شیرایوا، رئیس پیشین تیم محلی‌سازی در دفاتر کپکام در اوساکا، توضیحی برای منطق کپکام در آن سال‌ها ارائه داده است.

شیرایوا در گفتگو با وبسایت Time Extension دربارهٔ فعالیت‌اش روی عناوین کپکام در دهه‌های ۹۰ و ۲۰۰۰ میلادی گفت که بر خلاف سایر بازی‌هایی که او در فرآیند محلی‌سازی آن‌ها نقش داشت، شینجی میکامی، کارگردان Resident Evil، دیالوگ‌های انگلیسی بازی را در یک استودیوی ضبط در توکیو ضبط کرده بود. و به گفته‌ی شیرایوا، همان شرکتی که کار ضبط را انجام داده، روی متن انگلیسی نیز کار کرده است.

توضیح شیرایوا برای این موضوع این بود که میکامی «می‌خواست مستقیماً در جلسات ضبط صدا حضور داشته باشد» و همچنین می‌خواست به بازی «فضایی بسیار شبیه به فیلم‌های ترسناک غربی» بدهد.

او افزود که به دلیل اهمیت این پروژه برای میکامی، تیم توسعه می‌خواست همه چیز را به صورت داخلی انجام دهد و تمایلی به استفاده از نیروهای خارج از کشور نداشت. «فلسفه‌ی آن‌ها این بود که اگر از افراد خارج از تیم استفاده کنید، آن‌ها قادر به انتقال کامل آنچه که تیم در بازی به دنبال آن است نخواهند بود، چون آنها [از فرآیند ساخت] بیرون هستند.»

نتیجه این شد که شیرایوا فقط یک ترجمه‌ی اولیه (rough translation) از فیلمنامه‌ی بازی از ژاپنی به انگلیسی ارائه داد و میکامی با تیم خودش، فیلمنامه‌ی بازی را «تقویت و دراماتیک‌تر» (punch up) کرد. به همین دلیل بود که جیل به ساندویچ و «استاد قفل‌گشایی» (Master of Unlocking) معروف شد.

البته پس از عرضه‌ی Resident Evil، تیم توسعه از واکنش هواداران انگلیسی‌زبان به دیالوگ‌های بازی آگاه شد و همه‌چیز تغییر کرد. در نتیجه، هیدکی کامیا، کارگردان Resident Evil 2، برای نوشتن دیالوگ‌ها از شیرایوا درخواست کمک کرد.

You were almost a Jill Sandwich!

عبارت «ساندویچ جیل» برگرفته از یک انتخاب ترجمه‌ی طنزآمیز در نسخه‌ی اصلی Resident Evil است. این دیالوگ توسط بری بورتون، عضو تیم S.T.A.R.S.، پس از آن گفته می‌شود که جیل ولنتاین از له شدن در یک تله‌ی سقفی در عمارت اسپنسر نجات می‌یابد. این دیالوگ در میان هواداران سری به یک اصطلاح محبوب تبدیل شد و بعدها در بازی‌های دیگر نیز به عنوان یک شوخی داخلی (in-joke) مورد استفاده قرار گرفت.