طرح اولیه ویکتور در Resident Evil Requiem لو رفت

رامین جان
از اونجایی که قسمتی از روی صحبتت با من بوده چنتا سوال ازت میپرسم جواب بده
اگه رزیدنت اویل شش از نظرت اونقدر بازی خوبی بوده و ازش لذت بردی، چرا سبک و فرمول بازی رزیدنت اویل هفت از پایه عوض شد؟ چرا همون سبک رزیدنت اویل شش رو ادامه نداد؟ ( من نمیگم از اون بازی لذت نبردم، ولی دیگه حس رزیدنت اویل رو نداشت )
شما حرف از این میزنی که لیان نمیتونه مثل رزیدنت اویل دو تکراری و یه-شکل ( بی تجربه و ترسو ) باشه؛ خب الآن که توی رزیدنت اویل چهار و شش و نه یه آدم باتجربه اس، یه شکل و تکراری نیست؟
شما احیانا دانته رو از دویل-می-کرای با لیان اشتباه نگرفتی که از نظرت صحنه موتورسواری این بازی جذاب ترین بخش کل این بازی بوده؟ ( اگه اون بازی رو انجام ندادی ، بعدا حتما ویدیو هاشو ببین )
بله منم قابلیت های کوییک-شات لیان و تبر زدن تو سر زامبی یا پری دادن ضربه ها یا استفاده از ارره برقی دشمن علیه خودش رو خیلی دوست داشتم و نوآوری های چشمگیری بود؛ ولی همین قابلیت ها رو با زامبیایی که کلاشینکف و یوزی داشتن و از فاصله صد متری بهت شلیک میکردن، میتونستی انجام بدی؟ یا که مجبور بودی بری پشت یه سنگر کمین کنی و مثل سری بازیای کالاف دیوتی باهاشون رفتار کنی ؟
بله این بازی تلفیقی از ترس و اکشنه. ولی فیلم هندی نیست.
لیان هم مثل همه یه انسانه. انتظار ندارم وقتی زیر پاش آر.پی.جی میزنن، برگرده بگه : (( چیزی نیست ، یه خراش سطحی بود ))
منم از انجام این بازی در حد خودش لذت بردم. ولی چه بخواین ، چه نخواین مثل هر بازی دیگه‌ای نواقص خاص و منحصر به فرد خودشو هم داشت
منم نگفتم این بازی صد در صد بده
گفتم بخش لیان‌ش نا امیدم کرد
حاضر بودم لیان زیر محاصره شصتا زامبیِ یه شکل قرار بگیره ، ولی یه دونه زامبی با تفنگ به لیان شلیک نکنه.
به شخصه با کاراکتر گریس هیچجوره انس نگرفتم ، چون بیش از حد داشت فوبیا و هراس از اتفاقات گذشته شو به نمایش میذاشت. انگار که مثلا دو روز بود از اتفاقاتی که براش رخ داده بود میگذشت، نه هشت سال؛ ولی اینقدر حس گیم پلیش خوب بود که باعث شد اون موضوع رو نادیده بگیرم.
رزیدنت اویل شش هم داستان خیلی قوی‌یی داشت؛ چیزی که کمتر کسی بهش توجه میکنه. ولی داستان قربانی گیم پلی فوق العاده اکشنش شد.
ببینیم کامنت بعدیت راجب ما چیه رامین جان
منتظریم

واقعا تجربه شخصی خودم اینطوره که این بازی چیزی جز یه کلیشه همیشگی نبود
صرفا یه شرور جدید با یه قیافه مثلا جدید که برای مقاصد خودش ، خودش رو چسبونده به شرکت آمبرلا؛ و قهرمانای همیشگی سری هم میان میزنن اون تهدیدات رو از بین میبرن.
بخش لیان واقعا ناامید کننده اس . من فکر میکردم کپکام قرار نیست دوباره اشتباه نسخه ششم رو تکرار کنه . ولی بخش کاراکتر لیان واقعا کالاف دیوتی بود
مخصوصا بخش موتور سواریش
پیچش های داستانی ، زیاد تاثیر برانگیز نبود . اینکه اول فکر میکنی گِرِیس یکی از نمونه های آزمایشی اسپنسر هست ، بعد معلوم میشه گِرِیس دختر اسپنسره؛ و آلیسا اشکرافت مادر واقعی گِرِیس نیست.
لیان و شری دقیقا از کجا یهو به ویروس تی مبتلا شده بودن ؟
مبهم بودن کاراکترای شرور که توقع پلیر رو از اصل ماجرا بیشتر میکنه ، ولی در نهایت معلوم میشه که میخوان مثل همیشه ذهن مردم رو تو کنترل خودشون بگیرن
همکاری ناگهانی گِرِیس با شرور های داستان واقعا غیر منطقی بود. یه ( چرا )یی بزرگ تو کل داستان بوجود آورد که اون اعتماد از کجا نشأت گرفت و بیخیال لیان شد.
کاراکترای شرور بازی ، هیچ چیز شرور بودنی نداشتن . مثلا زینو یه کپی کامل از آلبرت وسکر بود با همون کلیشه های همیشگی .
دکتر گیدیون هم دقیقا فازش معلوم نبود چیه
نکات مثبت بازی : ترسناک بودن بخش گیم پلی گِرِیس که نفس رو توی سینه ات حبس میکنه ، بازگشت به راکون سیتی و ایستگاه پلیس آر.پی.دی ، شوخ طبعی کاراکتر لیان.
یه نقطه ضعف نه چندان مهمی که بخش گریس داشت ، این بود که سریع کیفش پر میشد و باید زود به زود به اینونتوری سر میزدی و وسایلت رو خالی میکردی

اینترنتا برگرده شاید یه ویدیوی بررسی کل بازی و یه ویدیو چیزای غیر منطقی از این بازی درست کنم و توی چنل یوتیوبم بذارم

خیلی موافقم با چیزایی که گفتی. دقیقا نظر منم هست. فقط دوتا چیز
1. لیان مبتلا نشده بود درسته ولی شری به ویروس جی مبتلا شده بود. از بازمانده های راکون سیتی، جیل و شری مبتلا شدن هر دو. ولی در مجموع هدف کارگردان انگار این بوده که این یه سویه از اون ویروس هست حالا مثلا از طریق هوا یا چی نمیدونم..
2. پر شدن کیف گریس هم به نظرم مثه سری کلاسیک بود باحال بود.

من خودم بازی رو دوس داشتم ولی توقعم خیلی بیشتر بود. تو داستان درست گفتی اصلا پرداخت قویی و در خوری نداشت مخصوصا ویلن های بازی.
گیم پلی بخش گریس خوب بود ولی مشکلش کوتاه بودنش بود کاشکی یه خورده تنوع مپ رودز هیل بیشتر میکردن.
گیم پلی بخش لیان نقص زیاد داشت ولی به نظر جدای از اکشن بودن مشکل اصلیش باس فایت هاش بود از یه طرف خیلی کم بودن و از طرفی اونی هم که تو بازی بود اصلا مشخصه جدید و جذابی نداشت صرفا یه باس کاملا تکراری یا با الگوی تکراری. باس فایت اخر و عملا میشه با پری کردن هیچ ضربه ای نخوری مثل بازی های سولز(باز بازی های سولز بعضی از ضربه ها پری میشه نه همش ولی تو این تقریبا همه رو پری میکنه).
کپ کام هم خودشو توی یه مسیر بسته قرار داده که دیگه نمیتونه سبک اکشن و از کاراکترهای مثل لیان و کریس بگیره یعنی این کاراکترها دیگه نمیتونن تو یه نسخه ای کاملا ترسناک قرار بگیرن ولی همون بخش اکشن رو میشه کنترل شده ساخت که دیگه شبیه کالاف دیوی