شاید اولین بار باشد که اسم Selena Corey به گوش‌تان می‌خورد ولی سِلنا همان زامبی آوازخوان بازی Resident Evil Requiem است که در مرکز مراقب‌های ویژه رودز هیل از آوازهای فالش و گوش خراش او در امان نبودیم. اما همه چیز به اینجا ختم نمی‌شود، حقایق و نکات جالبی درباره‌ی خانم کوری وجود دارد که شاید دانستنش خالی از لطف نباشد. در ادامه به معرفی و سوابق پزشکی او و همچنین داستان عاشقانه‌ی او با Leon Kennedy و اینکه چطور یک زامبی آوازخوان کراش طرفداران Resident Evil شد می‌پردازیم.

سلنا کوری کیست؟ 

طبق فایل‌های درون‌بازی در پرونده‌های بیماران، او برای درمان اختلال شخصیت نمایشی (هیستریونیک) در این مرکز بستری شده بود. اسناد او را به عنوان زنی واقعا زیبا توصیف می‌کنند که روزهایش را نزدیک به پیانوی سالن در بار، مشغول به خواندن و رقصیدن سپری می‌کند. وقتی سویه جهش‌یافته ویروس-T که توسط آنتاگونیست بازی، ویکتور گیدین مهندسی شده بود، کل مرکز را فرا گرفت، بیشتر بیماران و کارکنان به زامبی‌های خاص تبدیل شدند. اما برای سلنا همه چیز هنری و دارک شد، ویروس خاطرات و مهارت‌های او — از جمله صدایش — را حفظ کرد و آنها را به سلاح تبدیل نمود.

چیزی که جهش سلنا را اینقدر ناراحت‌کننده و در عین حال جذاب می‌کند، نحوه عملکرد متفاوت سویه جهش‌یافته ویروس-T در مقایسه با سلاح‌های بیولوژیک کلاسیک آمبرلا است. این سویه جدید «خاطرات، رفتارها و مهارت‌های آنها را از زمانی که هنوز انسان‌های زنده بودند حفظ می‌کند». بنابراین وقتی سلنا زمزمه می‌کند و به سمت پیانوی بزرگ در سالن راه می‌رود، اتفاقی نیست — او به معنای واقعی کلمه به یاد می‌آورد که یک هنرمند بوده است. عفونت در حالی که بدن را تحریف کرده، روح عادت را حفظ کرده است. این مفهوم ترسناکی است، بسیار ناراحت‌کننده‌تر از یک زامبی معمولی که گاز می‌گیرد و تلوتلو می‌خورد.

قبل: ستاره محلی

بر اساس پرونده‌های بیماران و نوارهای صوتی پراکنده در سراسر رودز هیل، سلنا کوری زنی چشمگیر با ویژگی‌های مشخص و ظرافتی طبیعی بود. موهایش را باز می‌کرد، ساعات آزادش را در سالن پیانو می‌گذراند و آواز می‌خواند که ظاهرا حتی کارکنان بالینی را وادار به توقف و گوش دادن به صدای او می‌کرد. او برای اختلال شخصیت نمایشی تحت درمان بود — وضعیتی که با نیاز عمیق به توجه و ابراز احساسات مشخص می‌شود. کنایه‌ای وحشتناک در این وجود دارد: زنی که تشنه تماشاگر بود، تماشاگری دائمی پیدا کرد، فقط نه از نوعی که می‌خواست!

بررسی جزئیات مدل سه‌بعدی سلنا نشان می‌دهد که طراحی پایه‌ی او، ویژگی‌هایِ چهره‌ی بسیار انسانی و متقارنی را حفظ کرده است و کپکام بطور عمدی ظاهر پیش از ابتلای او را در زیر لایه‌های پوسیده قابل مشاهده ساخته است، جزئیات بافت پوست، گوشت و استخوان‌های او بیش از هر مدل‌ زامبی است.

بعد: دیوای زامبی

پس از عفونت، سلنا لباسی پوشیده که عملا یک لباس شبِ منهدم شده است — پارچه‌ای روشن و روان که با ظرافتی ناراحت‌کننده با او حرکت می‌کند. پوستش نشانه‌های خاکستری شدن نکروتیک مشخصه سویه جهش‌یافته ویروس-T را نشان می‌دهد، با آن رنگ‌آمیزی متمایز عنبیه زردرنگ که بازی برای شخصیت‌های آلوده استفاده می‌کند. لباس روان و ظرافت حفظ‌شده مستقیما خانواده Dimitrescu از رزیدنت ایول Village را تداعی می‌کند — قدبلند، موهای باز بلوند، لباس پوشیده برای صحنه‌ای که دیگر وجود ندارد. کپکام به وضوح می‌داند این الگو کار می‌کند و سلنا یک تکرار در نسخه‌ی زامبی آن است. در جایی که Lady Dimitrescu به طور مشخص به عنوان یک شخصیت شرور، عمدی برای جلب رضایت طرفداران طراحی شده بود، سلنا تصادفی‌تر به نظر می‌رسد — مثل اینکه کپکام فقط یک شخصیت تراژیک و زیبا ساخته و اجازه داده طرفداران خودشان تصمیم بگیرند.

این فلسفه طراحی — انسانیت حفظ‌شده در زیر لایه وحشت — دقیقا همان چیزی است که سلنا دارد. او یک هیولا نیست که شبیه یک انسان باشد. او یک انسان است که شبیه یک هیولا به نظر می‌رسد و این تفاوت بسیار مهم است.

دوئت مرگبار: سلنا و آیلین زیمرسون

سلنا در اجرای خود تنها نیست. آیلین زیمرسون، یکی دیگر از بیماران رودز هیل، همان جهش را دارد و «دوئت مرگبار» را تشکیل می‌دهند — نامی که همچنین به یک تروفی درون‌بازی اشاره دارد که با شکست هر دو خواننده در حالت داستانی باز می‌شود. طبق پرونده‌ بیماران، آیلین همان علائم پایه سلنا را داشت و همان تحول خطرناک پس از عفونت را متحمل شد. جفت‌سازی این دو، طراحی هوشمندانه‌ای است: یک خواننده به عنوان یک رویارویی منحصر‌به‌فرد مانند یک حقه به نظر می‌رسد اما دو خواننده که بخش‌های مجاور یک مرکز را اشغال می‌کنند و بازیکن را غافلگیر می‌کنند.

آیلین تحت عمل جراحی برداشتن اعصاب جمجمه‌ای خود قرار گرفته بود که باعث شد به «سندرم شخصیت اصلی» دچار شود، در حالی که علائم سلنا در مقایسه قابل توجه‌تر بود. ذکر شده است که این دو، آوازخوانی مداوم و پرسه‌زنی دائمی داشتند، به طوری که آیلین عمدتا در اتاق کنفرانس بال شرقی و سلنا در بار و سالن بال غربی رفت‌وآمد می‌کردند. این دو اغلب در مکان‌های مربوط به خود اجراهایی داشتند و کارکنان ذکر کرده‌اند که آنها با یکدیگر رقابتی شدید داشتند.

چرا سلنا کراش طرفداران شد؟

خب، بیایید صریح بگوییم: طرفداران جذب سلنا کوری می‌شوند، و این به آن اندازه که به نظر می‌رسد عجیب نیست. بازی‌های ترسناک بخصوص رزیدنت ایول، سنت دیرینه‌ای در ساختن دشمنانی دارند که با جذابیت، خود را در دل طرفداران جا می‌کنند — از الکسیا اشفورد، الکس وسکر و مادر میراندا گرفته تا دختران دیمیتریس. سلنا به راحتی در این سنت قرار می‌گیرد. او را می‌توان یک مدل جذاب گوتیک دانست: لباس پاره، چهره رنگ‌پریده و غرق خون و آوازهای دارک تحریف‌شده و خنده‌های آشفته!

من سال‌هاست که به طراحی شخصیت در بازی‌های ترسناک وسواس دارم، و سلنا اولین دشمنی است که پس از مدت‌ها قبل از شلیک کردن، من را به مکث واداشت. نه به این دلیل که او به معنای واقعی جذاب است — بلکه باور می‌کنی که او کسی بوده است! این هنر است. گذشته از رفتار و حرکات عجیب، آوازهای نامتعارف، خنده‌های دلبرانه، رقص نامتوازن او، حس می‌کنید که او واقعا پیش از رکوئیم یک زندگی داشته است.

لیان کراش سلنا است

بله درست خواندید، لیان کندی که تقریبا میتوان گفت کراش تمامی طرفداران سری رزیدنت ایول است و از سوی دیگر اکثر شخصیت‌های بازی و انیمیشن‌ها هم روی او کراش داشته‌اند اما این اولین باری است که یک زامبی روی لیان کراش می‌زند! اخیرا طرفداران رفتار سلنا را در مواجه با گریس نسبت به لیان مقایسه کرده‌اند، زمانی که سلنا با گریس روبرو می‌شود سریعا جیغ می‌کشد و به او حمله می‌کند ولی زمانی که لیان با او برخورد می‌کند علاوه بر تغییر حالت صورت (لبخند زنان!) به سمت او می‌رود و با دستانش شکل قلب را نشان می‌دهد! جای تعجب نیست که او سر لیان جیغ نمی‌کشد!

اما سلنا اولین دختری نیست که از لیان کندی ضربه‌ی عاطفی می‌خورد، لیان با اسلحه‌ی خود دهان او را نشانه می‌گیرد و با لحن طنزآمیز می‌گوید:

ببخشید اجرات رو کوتاه کردم!