فرصت دوباره در هر شرایطی بسیار نادر است، از جبران یک برداشت اولیه نامناسب گرفته تا بازگشت به گذشته و اصلاح اشتباهات پیشین، چنین فرصتهایی بیشتر در دنیای داستانها دیده میشوند تا واقعیت. اما در مورد بازی The Sinking City 2 ساخته استودیوی Frogwares، صرف وجود این دنباله مورد انتظار، گویی اعتراف خود جهان هستی است که این استودیو شایسته فرصتی دوباره برای به تصویر کشیدن دیدگاه منحصربهفرد خود از «وحشت کیهانی تعاملی» بوده است.
البته این بدان معنا نیست که نسخه سال ۲۰۱۹ یعنی The Sinking City بازی بدی بود، اما نخستین تلاش برای ساخت یک تریلر تحقیقاتی مرموز در محیطی غرقشده، به وضوح تحت تأثیر مشکلات بودجهای، جاهطلبی بیش از حد و حتی یک نبرد حقوقی طولانی میان Frogwares و ناشر اولیه بازی قرار گرفت. این مشکلات باعث شدند طرفداران در زمان عرضه، نسخهای بهمراتب ضعیفتر از تجربه مورد انتظارشان دریافت کنند؛ هرچند سال گذشته نسخه ریمستر شدهای با بهبودهای قابل توجه (اما همچنان دارای ایراداتی) منتشر شد.

با این حال، با وجود تمام اشتباهات و کاستیهای نسخه اصلی، آن بازی همچنان تمام ویژگیهای یک اثر بزرگ از Frogwares را در خود داشت؛ از نویسندگی عالی گرفته تا بازسازی وفادارانه اسطورهشناسی هولناک لاوکرفت و همچنین ایدهای که واقعاً جذاب و قدرتمند بود. اکنون در سال ۲۰۲۶، با وجود مشکلات بیشمار دنیای واقعی که انتشار این دنباله را تهدید میکردند، از جمله جنگی واقعی که توسعهدهندگان اوکراینی بازی را در معرض خطر قرار داد، حمایت گسترده طرفداران در کنار پشتکار همیشگی تیم سازنده باعث شد اثری جدید خلق شود که به شکل کامل از نسخه قبلی پر از ایراد خود پیشی میگیرد.
در The Sinking City 2 که یک ماجراجویی مستقل در دوران دهه ۱۹۲۰ میلادی است، بازیکنان کنترل کارآگاه خصوصی کلوین رافرتی (Calvin Rafferty) را برعهده میگیرند؛ فردی که حاضر نیست شهر در حال غرق شدن آرکهام، ماساچوست را ترک کند، زیرا قصد دارد معشوقه خود، فی (Faye) را نجات دهد. بدن فی از زمان یک حادثه مرموز که هنگام کاوش در سرزمینهای رؤیایی (Dreamlands) رخ داده، در حالت بیهوشی و سکون باقی مانده است و تنها امید کلوین برای بیدار کردن او، انجام یک آیین ماورایی است؛ آیینی که ممکن است ارتباط مستقیمی با فاجعهای داشته باشد که اکنون شهر را نابود میکند.
آرکهام غرقشده، ستاره اصلی نمایش است
از نظر گیمپلی، این موضوع باعث میشود بازیکنان مجبور شوند بخشهای سیلزده آرکهام را کاوش کنند، منابع مورد نیاز را پیدا کنند و با تهدیدهای فراطبیعی ناشی از بالا آمدن آب مبارزه کنند؛ تهدیدهایی که شامل اجساد مردهای میشوند که توسط موجوداتی شبیه مارماهیهای خزنده دوباره زنده شدهاند و همچنین هیولاهای غرقشدهای که گاهوبیگاه ظاهر میشوند.
در طول مسیر، بازیکنان همچنین باید معماهای پیچیده را حل کنند و رازهای پشت وضعیت فی را کشف کنند؛ در حالی که بیشتر درباره ساکنان بداقبال شهر و تلاشهای آنها برای فرار از سیل اطلاعات به دست میآورند. بزرگترین تفاوت نسبت به بازی اول، در رویکرد کلی سازندگان نسبت به این جهان است. با وجود شباهتهای ظاهری در جابهجایی سومشخص و مبارزات، The Sinking City 2 بسیار بیشتر از نسخه اصلی، یک تجربه سنتی سبک وحشت بقا است؛ نه یک ترکیب اولیه از نقشآفرینی و جهان باز. این موضوع باعث شده بازی جدید خطیتر به نظر برسد، اما در عوض تجربهای متمرکزتر و با ریتم بسیار بهتر ارائه میدهد.

حتی با وجود محدود بودن مناطق قابل کاوش به تعدادی ساختمان و محله ویرانشده، آرکهام حس عظیمتر و تهدیدآمیزتری نسبت به شهر اوکمونت (Oakmont) در نسخه قبلی دارد. بخشی از این موضوع به مقیاس آخرالزمانی اتفاقات مربوط میشود؛ جایی که سیل به جای یک عنصر پسزمینه، تبدیل به یک فاجعه دائمی و حتی به شکلی عجیب زیبا شده است. اما طراحی دقیق مراحل نیز نقش مهمی دارد؛ زیرا باعث شده این جهان بسیار زندهتر از اوکمونت ساختهشده با تولیدات رویهای و شخصیتهای غیرقابلتوجه آن احساس شود.
تجربهای متمرکزتر در سبک وحشت بقا
این بار، گیمپلی بازی بیشتر از آثار جدید سبک وحشت بقا الهام گرفته است تا اینکه بخواهد مانند یک بازی نقشآفرینی عمل کند. در حقیقت، تأثیرات مختلف بازی کاملاً آشکار هستند؛ زیرا تجربهای که بازیکن پشت سر میگذارد، میتوانست بهراحتی یک بسته الحاقی با تم لاوکرفتی برای آثاری مانند Alan Wake 2 یا حتی بازسازی Resident Evil 2 باشد. البته The Sinking City 2 به اندازه این آثار پولیششده نیست، مخصوصاً در بخش تیراندازی و تنوع دشمنان، اما این نخستین بازی از Frogwares است که میتوان آن را تا حدی یک محصول در سطح AAA دانست.
بله، برخی میانپردههای نهچندان روان و مشکلات بصری گاهبهگاه ممکن است توهم یک اثر بزرگ سینمایی را بشکنند و یادآوری کنند که با یک تولید عظیم هالیوودی طرف نیستیم؛ اما این نقصهای کوچک در برابر کیفیت کلی روایت، اهمیت چندانی ندارند. Frogwares همیشه در خلق داستانهای رازآلود لاوکرفتی عملکرد فوقالعادهای داشته است و جدیدترین اثر آنها نخستین بار نشان میدهد که یکی از داستانهای دقیق و حسابشده این استودیو، پشت مکانیکهای آزاردهنده تحقیقات و سیستمهای قدیمی کاوش پنهان نشده است.
همین موضوع باعث میشود درک احساسات واقعی پشت مأموریت شخصیت اصلی بسیار آسانتر شود. چیزی به شکل غیرقابل انکاری جذاب درباره قهرمانی تنها وجود دارد که تصمیم میگیرد در برابر خود طبیعت و یک فاجعه جهنمی بایستد تا کسی را که دوست دارد نجات دهد؛ بدون توجه به هزینهای که باید پرداخت کند. در سبک کلاسیک وحشت کیهانی، ماجرا بسیار پیچیدهتر (و ترسناکتر) از آن چیزی میشود که ابتدا تصور میکنید، اما جذابترین بخش بازی این است که چگونه ایدههای آثار کلاسیکی مانند سایهای بر فراز اینسموث (The Shadow Over Innsmouth) و در کوهستانهای جنون (At The Mountains of Madness) را با یک هسته احساسی عمیق و تأثیرگذار ترکیب میکند.

همچنین برای دنبال کردن داستان، لازم نیست متخصص اسطورهشناسی گسترده اچ. پی. لاوکرفت باشید؛ اما طرفداران جدی این جهان قطعاً از اشارهها و ایستر اگهایی که به گسترش داستان آرکهام و ساکنانش کمک میکنند، لذت خواهند برد.
نتیجه نهایی: نامهای عاشقانه برای طرفداران اچ. پی. لاوکرفت
در نهایت، The Sinking City 2 با سیستمهای آشنای مدیریت آیتمها و مبارزات ناامیدانه خود، چرخ سبک وحشت بقا را دوباره اختراع نمیکند؛ اما این موضوع باعث نمیشود بازی سرگرمکننده نباشد. برخی بازیکنان ممکن است از بازگشتهای مکرر به مناطق قبلی و نبردهای تکراری ناراضی باشند، اما میتوان گفت همین عناصر کلاسیک باعث شدهاند بازی بیشتر شبیه همان عنوان وحشت بقای لاوکرفتی ایدهآلی باشد که سالها پیش، پس از تجربه Call of Cthulhu: Dark Corners of the Earth محصول بتسدا در سال ۲۰۰۵، همیشه آرزویش را داشتم.
به همین دلیل، میزان لذتی که از بازی خواهید برد، احتمالاً به علاقه قبلی شما نسبت به منبع الهام آن بستگی دارد؛ مخصوصاً اینکه داستان از همان ابتدا با سرعت آغاز میشود و انتظار دارد بازیکن با مفاهیمی مانند سرزمینهای رؤیایی (Dreamlands) و فرزندان ماهیمانند داگون آشنا باشد. اما دقیقاً همین جزئیات هستند که باعث میشوند The Sinking City 2 را یک نامه عاشقانه ترسناک برای تمام چیزهایی بدانم که به جهان لاوکرفت تعلق دارند.
The Sinking City 2 در تاریخ ۱۸ آگوست (امروز) برای PlayStation 5، Xbox Series X/S و رایانههای شخصی از طریق Steam و Epic Games Store منتشر میشود.
- داستان و روایت قوی
- اقتباس موفق از آثار لاوکرفت
- طراحی مرحله و اتمسفر آرکهام
- تجربه متمرکزتر Survival Horror
- پیشرفت چشمگیر نسبت به نسخه اول
- Gunplay نهچندان پولیششده
- تنوع دشمنان محدود
- Backtracking قدیمی و تکراری
- مبارزات تکراری
- مشکلات فنی و میانپردههای ضعیف
The Sinking City 2: نقد و بررسی بازی The Sinking City 2 – Bahman


دیدگاهتان را بنویسید